ιστοριολόγιο » Τέχνες

Prison Break

cordis — Wed, 27 Jun 2007 13:38:04 +0000

Νέος ακόμα στο Prison Break βλέπω τώρα μόλις το 4ο επεισόδιο της 1ης περιόδου. Δε μπορώ να πω ότι είναι και αυτό πολύ καλό και ενδιαφέρον. Το story δεν είναι και τόσο πρωτότυπο, και κινείται με ασφάλεια σε έναν πολυπαιγμένο και πολύ πετυχημένο σκελετό. Κάποιος μπαίνει στην φυλακή επίτηδες για κάποιον σκοπό. Η διαφορετικότητα του Prison Break σε σχέση με τα άλλα είναι ότι αυτό που μπαίνει μέσα δεν είναι μέρος του νόμου, αλλά ο αδερφός κάποιου.

Στον τομέα της τεχνικής κινείται κι εκεί στην ασφάλεια τον γνωστόν πλάνων και των γνωστών κοψιμάτων. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, ούτε να φέρει καινοτομίες στον χώρο. Θέλει απλά να είναι καλό, ενδιαφέρον, να επιτύχει και να φέρει σίγουρα λεφτά στους δημιουργούς του. Και είναι κάτι που το πετυχαίνει. Είναι πολύ καλή σειρά και βλέπετε ευχάριστα.
Forum post…

συγνώμη δε σου έγραψα, έβλεπα 24

cordis — Tue, 08 May 2007 13:03:43 +0000

Έχω λιώσει τις τελευταίες ημέρες. Είχα δει αποσπασματικά επεισόδια του 24 στο ΣΚΑΙ, αλλά δεν είχα δώσει και πολύ σημασία μέχρι που βρήκα όλο τον πρώτο κύκλο μαζεμένο και είπα να το ξεκινήσω από την αρχή.

Αυτό ήταν, σηκώθηκα από τον καναπέ μετά από 6 επεισόδια. Σαράντα λεπτά το επεισόδιο.

Για την πρωτοτυπία δε νομίζω ότι μπορεί να πει κανείς τίποτα. Αν και η ιστορία είναι αστυνομική – κατασκοπική, το όλο κόνσεπτ και η δομή δεν έχει γίνει ξανά. Η μεστότητα των επεισοδίων είναι μνημειώδης και κάποιος θα πρέπει να ψάξει πολύ καλά για να βρει κάπου κάποια κοιλιά. Η κορύφωση είναι σεμιναριακή και θα πρέπει, όσοι γράφουν σειρές να δουν αρκετές φορές το 24 για να μάθουν από αυτό. Οι ανατροπές είναι συνεχείς, ακόμα και στο τελευταίο επεισόδιο, που ή όλη σειρά φτάνει στην λύση της, συμβαίνουν ανατροπές που σε κρατάνε καθηλωμένο.

Τώρα άρχισα την 2η περίοδο και βλέπω ότι είναι ακόμα πιο συναρπαστική…

24 η επιτομή της δράσης σε σειρά.

Forum post

The Magic of David Copperfield στο Κλειστό Π. Φαλήρου

cordis — Mon, 19 Jun 2006 11:09:47 +0000

Σίγουρα είναι αρκετά νωρίς, μιας και οι παραστάσεις αρχίζουν τον Νοέμβριο, αλλά όταν είναι για τον David Copperfield και ξέρεις ότι δε θα είναι και πολλές οι παραστάσεις τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να προμηθευτείς τα εισιτήρια όσο πιο νωρίς μπορείς. Στην τέταρτη σειρά θα είμαι και ελπίζω να μη με εξαφανίσει κι εμένα!

Harry Potter Movies Film Cells

cordis — Mon, 17 Apr 2006 19:10:14 +0000

Μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες είναι να μαζεύω διάφορες αφίσες, από μικρά περίτεχνα fliers, posters παιχνιδιών, μέχρι και μεγάλες αφίσες ταινιών. Στις αφίσες ταινιών κοιτάω, εκτός το καλλιτεχνικό και το θεματικό μέρος, να είναι και η αυθεντική αφίσα που έφτιαξε το εκάστοτε στούντιο για να αναρτηθεί στους κινηματογράφους. Αποφεύγω δε τις επανεκτυπώσεις που αξίζουν μόνο όταν απλά θέλεις κάτι για να καλύψεις τον τοίχο σου. Ελπίζω να βρω χρόνο να σας παρουσιάσω, εν καιρό, κάποια από τα αγαπημένα μου κομμάτια.

Το τελευταίο μου απόκτημα, όμως, είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν είναι απλά μια αφίσα από κάποια ταινία με τον Harry Potter, αλλά είναι μια ωραία κορνίζα που περιέχει σε μικρογραφία τις τέσσερις αφίσες για τις αντίστοιχες ταινίες με τον Harry Potter μαζί με αυθεντικά κομμάτια από το 35mm film που γυρίστηκε η κάθε ταινία!

Δημήτρης και Ελευθερία ζωντανά στο Μονοπώλιο

cordis — Thu, 12 Jan 2006 22:30:00 +0000

Ο Δημήτρης και η Ελευθερία, δύο παιδιά που ζουν και εργάζονται στην Τήνο, γεμίζουν το βράδυ της Παρασκευής το Μονοπώλιο με τις νότες τους και τις φωνές τους. Ρεπερτόριο πάντα ελληνικό, έντεχνο, λαϊκό, ελαφολαϊκό. Όλο το μαγαζί μια παρέα τραγουδάει μαζί τους. Μια από τις ωραιότερες προτάσεις για τα κρύα βράδια του χειμώνα στην Τήνο.

Καλομοίρα Σαράντη και Βικτώρια Χαλκίτη

cordis — Wed, 04 Jan 2006 00:56:17 +0000

Δύο φωνές που όλο και πιο πολύ ακούγονται στις μέρες μας.
Η Καλομοίρα πιο νέα στον χώρο και με δύο προσωπικούς δίσκους (Ο δεύτερος κυκλοφόρησε πριν λίγο με το όνομα «Παίζεις») εισπράττει την ώθηση που της έδωσε ο τίτλος της νικήτριας του fame story, αλλά προπάντων εισπράττει ό,τι της χρωστάει η ζωή για την καλή της καρδιά και τον πρόσχαρο χαρακτήρα της. Όσοι επικριτές τα βάζουν με τα reality, ας τα βάζουν με τον θεσμό και όχι με τα παιδιά που μπαίνουν εκεί.
Η Βικτώρια Χαλκίτη [1] [2] δεν είναι χθεσινή στο τραγούδι, πρώτος δίσκος το 1994 με το όνομα «Έρωτας είναι«, αλλά τώρα έκανε το μεγάλο μπαμ στα φώτα της ‘ευρείας δημοσιότητας’, μετά την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε το single «Τέλεια» που έκανε μαζί με τον Phoebus.
Σήμερα το βράδυ, όπως καταλάβατε βγήκα, και είπα να σας δώσω μερικές φρέσκες φωτογραφίες.
Ψιλομετάνιωσα που δεν είχα ξυριστεί… αλλά τι καλύτερο θα μπορούσε να μου συμβεί;

Είσαι και πολύ Jazz!

cordis — Tue, 03 Jan 2006 12:49:58 +0000

Το καλοκαίρι του 2004 (τότε που έκοψα και το τσιγάρο) έτυχε να συναντήσω στην Τήνο μια Jazz μπάντα και να ακούσω δύο – τρία live που έκαναν σε υπαίθριους χώρους και σε μαγαζιά. Κάτι σαν tour στην Τήνο, ένα πράγμα. Ο Σαξοφωνίστας είχε επώνυμο τηνιακού και φαντάζομαι ότι αυτός ήταν και ο λόγος της εμμονής με τον τόπο.
Η μουσική τους πραγματικά σε ταξίδευε, απαλή εισχωρούσε μέσα στα αυτιά μας και μας μετέφερε κάπου αλλού. Το μπάσο τους ακουστικό και με μία λέξη καταπληκτικό. Από τα πιο δύσκολα όργανα, όλοι το έχουν ρίξει στα ηλεκτρικά μπάσα, αλλά αυτοί επέμεναν στον βαθύ ήχο που προσφέρει το τεράστιο ακουστικό όργανο.
Ελπίζω να σας ξανακούσω παιδιά.

Οι νέοι καλλιτέχνες πάντα τραβάνε την προσοχή μας

cordis — Mon, 02 Jan 2006 23:35:45 +0000

Όποτε βρίσκω καιρό βλέπω και κανένα live όπως αυτό που, αν κι έγινε πριν μερικούς μήνες, αξίζει να το αναφέρω γιατί ο Steve μαζί με τους Fractals κάνουν έναν εκρηκτικό συνδυασμό που οι Ροκ νότες του γεμίζουν τον χώρο χωρίς να αφήνουν ίχνος αμφισβήτησης.