Κι εκεί που έψαχνα περισσότερα στοιχεία για την Βικτώρια Χαλκίτη είδα ότι γεννήθηκε στην Σουηδία, όπου είχα βρεθεί πέρσι τέτοιον καιρό για να παρακολουθήσω το WRC στα χιόνια.
Πολύ ωραία χώρα, με πληθυσμό απλωμένο ομοιόμορφα σε όλη της την έκταση. Το οδικό δίκτυο σε πολύ καλή κατάσταση και με σημάνσεις που σου έδειχναν συνέχεια που είσαι και που μπορείς να πας.
Οι παγωμένες λίμνες, ειδικά κάποιες που είχαν και νησάκια μέσα τους, είχαν κάτι μαγικό. Η πόλη που έμενα, το Κάρλσταντ, αρχικά νόμιζα ότι ήταν παραθαλάσσια, μιας και είχε λιμάνι και αρκετά μεγάλα πλοία μέσα του. Τελικά αποδείχθηκε δια του χάρτη ότι απλά ήταν στης όχθες μιας τεράστιας λίμνης.
Εντύπωση μου έκανε που κατεβαίνοντας στην κεντρική πλατεία για να φάω τα μαγαζιά που αντίκρισα ήταν ένα γυράδικο ενός Τούρκου, μια πιτσαρία που την είχαν Πακιστανοί, μια κυριλέ σπαγγετέρια ενός Ιταλού και λείπει ο Μάρτης από την σαρακοστή; ένα ελληνικό ρεστοράν που φυσικά το είχε Έλληνας. Εκεί κάπου στα ενδιάμεσα υπήρχαν και διάφορες Pub με ζωντανή μουσική. Μια που είχε βγάλει έξω τα τραπέζια και έπαιζαν Country γύρο από φλεγόμενα βαρέλια. Μείων 10 η θερμοκρασία το βράδυ, αλλά τους έβλεπες να κυκλοφορούν με φουτεράκι. Το έχουν συνηθίσει φαίνεται, γιατί εγώ ήμουν με γάντια, κασκόλ, δύο μπλούζες και μπουφάν και δεν μπορώ να πω ότι κρύωνα, αλλά και ούτε ότι ήθελα να βγάλω κάτι από πάνω μου.
Γενικά οι τιμές ήταν πολύ καλές. Το φαΐ κατά πολύ φτηνότερο, ειδικά τα χαμπουργκεράδικα είχαν τιμές ξεφτίλα για τα δικά μας δεδομένα. 
Τα σπίτια καμία σχέση με εδώ. Με 120.000 ευρώ μπορούσες να βρεις ένα ωραιότατο σπίτι, από ξύλο, με τέσσερα στρέμματα οικόπεδο γύρο του. Εδώ με αυτά αγοράζουμε ένα στριμωγμένο διαμέρισμα και αν! Αλλά το κόστος κατοχής είναι πολύ μεγάλο και αυτό οφείλετε κατά πολύ στους αυστηρούς νόμους για την συντήρηση του ακινήτου και του περιβάλλον χώρου, αλλά και στην φορολογία που υπάρχει για τα σπίτια.
Για τις σουηδέζες δεν ξέρω τίποτα, ή μάλλόν δεν μπόρεσαν να εκπληρώσουν την φαντασίωση που έχουμε για αυτές, ίσως γιατί τους έχουμε βάλει πολύ υψηλά στάνταρ, ίσως επιδή ήμουν σε επαρχεία και όχι στην Στοκχόλμη. Ό,τι και να σας πω θα σας γελάσω.
Α! και το καλύτερο; Πουθενά διόδια! ΟΕΟ!